Autor: BUREAUStyle

Adventures in Fukuoka, Japan

Video

Another little video post, this time a Vimeo video introducing the city of Fukuoka in Japan. We were lucky to visit Fukuoka on our last trip to Japan Christmas 2014. It was cold, but we loved it. The people are super friendly and there is so much to see and do in and around the city.

Again I wrapped the video inside an extra div with the CSS class „wide-content“, in order to show a bigger video (on larger screens). The wide content div class will also only work, if you hide the sidebar on single posts (see Appearance / Customize / Theme Options / General.)

A Random Thought in a Big City

In omni enim arte vel studio vel quavis scientia vel in ipsa virtute optimum quidque rarissimum est. Nos quidem Virtutes sic natae sumus, ut tibi serviremus, aliud negotii nihil habemus. Non prorsus, inquit, omnisque, qui sine dolore sint, in voluptate, et ea quidem summa, esse dico. Sed haec ab Antiocho, familiari nostro, dicuntur multo melius et fortius, quam a Stasea dicebantur. Quid enim necesse est, tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere? Nam cum Academicis incerta luctatio est, qui nihil affirmant et quasi desperata cognitione certi id sequi volunt, quodcumque veri simile videatur. Qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit. In qua si nihil est praeter rationem, sit in una virtute finis bonorum;

Quae dici eadem de ceteris virtutibus possunt, quarum omnium fundamenta vos in voluptate tamquam in aqua ponitis. Fortemne possumus dicere eundem illum Torquatum? Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Obscura, inquit, quaedam esse confiteor, nec tamen ab illis ita dicuntur de industria, sed inest in rebus ipsis obscuritas. Mihi quidem Antiochum, quem audis, satis belle videris attendere. Quem enim ardorem studii censetis fuisse in Archimede, qui dum in pulvere quaedam describit attentius, ne patriam quidem captam esse senserit? Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; Nam si pravitatem inminutionemque corporis propter se fugiendam putamus, cur non etiam, ac fortasse magis, propter se formae dignitatem sequamur? Nam illud quidem adduci vix possum, ut ea, quae senserit ille, tibi non vera videantur. Videsne ut, quibus summa est in voluptate, perspicuum sit quid iis faciendum sit aut non faciendum? Quid enim necesse est, tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere? Ergo infelix una molestia, fellx rursus, cum is ipse anulus in praecordiis piscis inventus est? An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptfum, quod. Si enim sapiens aliquis miser esse possit, ne ego istam gloriosam memorabilemque virtutem non magno aestimandam putem. Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas.

Hic Speusippus, hic Xenocrates, hic eius auditor Polemo, cuius illa ipsa sessio fuit, quam videmus. Equidem e Cn. Si est nihil nisi corpus, summa erunt illa: valitudo, vacuitas doloris, pulchritudo, cetera. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Addebat etiam se in legem Voconiam iuratum contra eam facere non audere, nisi aliter amicis videretur. Gracchum patrem non beatiorem fuisse quam fillum, cum alter stabilire rem publicam studuerit, alter evertere.

Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Videmus igitur ut conquiescere ne infantes quidem possint. Itaque ne iustitiam quidem recte quis dixerit per se ipsam optabilem, sed quia iucunditatis vel plurimum afferat. Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Sed emolumenta communia esse dicuntur, recte autem facta et peccata non habentur communia. Quid est, quod ab ea absolvi et perfici debeat?

Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Illud urgueam, non intellegere eum quid sibi dicendum sit, cum dolorem summum malum esse dixerit. In contemplatione et cognitione posita rerum, quae quia deorum erat vitae simillima, sapiente visa est dignissima. De malis autem et bonis ab iis animalibus, quae nondum depravata sint, ait optime iudicari. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Quae cum ita sint, effectum est nihil esse malum, quod turpe non sit. Certe, nisi voluptatem tanti aestimaretis. Experiamur igitur, inquit, etsi habet haec Stoicorum ratio difficilius quiddam et obscurius. Totum genus hoc Zeno et qui ab eo sunt aut non potuerunt aut noluerunt, certe reliquerunt. Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium. Hoc uno captus Erillus scientiam summum bonum esse defendit nec rem ullam aliam per se expetendam.

Facit enim ille duo seiuncta ultima bonorum, quae ut essent vera, coniungi debuerunt; Ergo instituto veterum, quo etiam Stoici utuntur, hinc capiamus exordium. Quae dici eadem de ceteris virtutibus possunt, quarum omnium fundamenta vos in voluptate tamquam in aqua ponitis. Quae tamen a te agetur non melior, quam illae sunt, quas interdum optines. Ex quo illud efficitur, qui bene cenent omnis libenter cenare, qui libenter, non continuo bene. Atque hoc loco similitudines eas, quibus illi uti solent, dissimillimas proferebas. Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas.

Illa argumenta propria videamus, cur omnia sint paria peccata. Itaque quantum adiit periculum! ad honestatem enim illum omnem conatum suum referebat, non ad voluptatem. Nam nec vir bonus ac iustus haberi debet qui, ne malum habeat, abstinet se ab iniuria. Nec tamen ullo modo summum pecudis bonum et hominis idem mihi videri potest. Inscite autem medicinae et gubernationis ultimum cum ultimo sapientiae comparatur. Tuo vero id quidem, inquam, arbitratu. Idne consensisse de Calatino plurimas gentis arbitramur, primarium populi fuisse, quod praestantissimus fuisset in conficiendis voluptatibus? Si est nihil nisi corpus, summa erunt illa: valitudo, vacuitas doloris, pulchritudo, cetera.

Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; Is hoc melior, quam Pyrrho, quod aliquod genus appetendi dedit, deterior quam ceteri, quod penitus a natura recessit. In quo etsi est magnus, tamen nova pleraque et perpauca de moribus. An hoc usque quaque, aliter in vita? Atque ab his initiis profecti omnium virtutum et originem et progressionem persecuti sunt. Non semper, inquam; In his igitur partibus duabus nihil erat, quod Zeno commutare gestiret. Iam in altera philosophiae parte. Praetereo multos, in bis doctum hominem et suavem, Hieronymum, quem iam cur Peripateticum appellem nescio. Tu autem inter haec tantam multitudinem hominum interiectam non vides nec laetantium nec dolentium?

Sine ea igitur iucunde negat posse se vivere? Quo minus animus a se ipse dissidens secumque discordans gustare partem ullam liquidae voluptatis et liberae potest. Quid, cum fictas fabulas, e quibus utilitas nulla elici potest, cum voluptate legimus? Nihil acciderat ei, quod nollet, nisi quod anulum, quo delectabatur, in mari abiecerat. Quod cum ita sit, perspicuum est omnis rectas res atque laudabilis eo referri, ut cum voluptate vivatur. Hoc est non modo cor non habere, sed ne palatum quidem. Nihil acciderat ei, quod nollet, nisi quod anulum, quo delectabatur, in mari abiecerat. Quod maxime efficit Theophrasti de beata vita liber, in quo multum admodum fortunae datur.

Three Weeks Traveling the South Island

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nihil acciderat ei, quod nollet, nisi quod anulum, quo delectabatur, in mari abiecerat. Illud mihi a te nimium festinanter dictum videtur, sapientis omnis esse semper beatos; Naturales divitias dixit parabiles esse, quod parvo esset natura contenta. Nam si quae sunt aliae, falsum est omnis animi voluptates esse e corporis societate. Nisi enim id faceret, cur Plato Aegyptum peragravit, ut a sacerdotibus barbaris numeros et caelestia acciperet? Similiter sensus, cum accessit ad naturam, tuetur illam quidem, sed etiam se tuetur; Nec enim figura corporis nec ratio excellens ingenii humani significat ad unam hanc rem natum hominem, ut frueretur voluptatibus. Duo Reges: constructio interrete. Id enim volumus, id contendimus, ut officii fructus sit ipsum officium. Num igitur utiliorem tibi hunc Triarium putas esse posse, quam si tua sint Puteolis granaria?

Immo alio genere; Torquatus, is qui consul cum Cn. Hoc positum in Phaedro a Platone probavit Epicurus sensitque in omni disputatione id fieri oportere. Praeteritis, inquit, gaudeo. Nam his libris eum malo quam reliquo ornatu villae delectari. Concinnus deinde et elegans huius, Aristo, sed ea, quae desideratur, a magno philosopho, gravitas, in eo non fuit; Itaque rursus eadem ratione, qua sum paulo ante usus, haerebitis. Nam si dicent ab illis has res esse tractatas, ne ipsos quidem Graecos est cur tam multos legant, quam legendi sunt. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi.

Sed audiamus ipsum: Compensabatur, inquit, tamen cum his omnibus animi laetitia, quam capiebam memoria rationum inventorumque nostrorum. Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere. Ut enim consuetudo loquitur, id solum dicitur honestum, quod est populari fama gloriosum. Quid igitur dubitamus in tota eius natura quaerere quid sit effectum? Nam et ille apud Trabeam voluptatem animi nimiam laetitiam dicit eandem, quam ille Caecilianus, qui omnibus laetitiis laetum esse se narrat. Quid enim possumus hoc agere divinius? Nunc dicam de voluptate, nihil scilicet novi, ea tamen, quae te ipsum probaturum esse confidam. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior;

Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. Quod autem ratione actum est, id officium appellamus. Quae adhuc, Cato, a te dicta sunt, eadem, inquam, dicere posses, si sequerere Pyrrhonem aut Aristonem. Sunt etiam turpitudines plurimae, quae, nisi honestas natura plurimum valeat, cur non cadant in sapientem non est facile defendere. Conclusum est enim contra Cyrenaicos satis acute, nihil ad Epicurum. Quid enim mihi potest esse optatius quam cum Catone, omnium virtutum auctore, de virtutibus disputare? Atqui perspicuum est hominem e corpore animoque constare, cum primae sint animi partes, secundae corporis. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem.

Et si in ipsa gubernatione neglegentia est navis eversa, maius est peccatum in auro quam in palea. Sed quod proximum fuit non vidit. Vide igitur ne non debeas verbis nostris uti, sententiis tuis. In ipsa enim parum magna vis inest, ut quam optime se habere possit, si nulla cultura adhibeatur. An eum locum libenter invisit, ubi Demosthenes et Aeschines inter se decertare soliti sunt? Quid est igitur, cur ita semper deum appellet Epicurus beatum et aeternum?

At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis? Quia, si mala sunt, is, qui erit in iis, beatus non erit. Atqui, inquam, Cato, si istud optinueris, traducas me ad te totum licebit. Respondebo me non quaerere, inquam, hoc tempore quid virtus efficere possit, sed quid constanter dicatur, quid ipsum a se dissentiat. Cum id quoque, ut cupiebat, audivisset, evelli iussit eam, qua erat transfixus, hastam.

-delector enim, quamquam te non possum, ut ais, corrumpere, delector, inquam, et familia vestra et nomine. Si longus, levis dictata sunt. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Modo etiam paulum ad dexteram de via declinavi, ut ad Pericli sepulcrum accederem. Sed in ceteris artibus cum dicitur artificiose, posterum quodam modo et consequens putandum est, quod illi §pigennhmatikÒn appellant;

Etenim nec iustitia nec amicitia esse omnino poterunt, nisi ipsae per se expetuntur. Teneo, inquit, finem illi videri nihil dolere. Sed fortuna fortis; Eaedem res maneant alio modo. Morbo gravissimo affectus, exul, orbus, egens, torqueatur eculeo: quem hunc appellas, Zeno? Negat enim summo bono afferre incrementum diem. At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; Verum esto: verbum ipsum voluptatis non habet dignitatem, nec nos fortasse intellegimus. Nam si propter voluptatem, quae est ista laus, quae possit e macello peti? Quid tibi, Torquate, quid huic Triario litterae, quid historiae cognitioque rerum, quid poetarum evolutio, quid tanta tot versuum memoria voluptatis affert? Qui est in parvis malis.

Structures of Nature are a Beautiful Thing

A wonderful serenity has taken possession of my entire soul, like these sweet mornings of spring which I enjoy with my whole heart. I am alone, and feel the charm of existence in this spot, which was created for the bliss of souls like mine. I am so happy, my dear friend, so absorbed in the exquisite sense of mere tranquil existence, that I neglect my talents. I should be incapable of drawing a single stroke at the present moment; and yet I feel that I never was a greater artist than now.

When, while the lovely valley teems with vapour around me, and the meridian sun strikes the upper surface of the impenetrable foliage of my trees, and but a few stray gleams steal into the inner sanctuary, I throw myself down among the tall grass by the trickling stream; and, as I lie close to the earth, a thousand unknown plants are noticed by me: when I hear the buzz of the little world among the stalks, and grow familiar with the countless indescribable forms of the insects and flies, then I feel the presence of the Almighty, who formed us in his own image, and the breath of that universal love which bears and sustains us, as it floats around us in an eternity of bliss; and then, my friend, when darkness overspreads my eyes, and heaven and earth seem to dwell in my soul and absorb its power, like the form of a beloved mistress, then I often think with longing, Oh, would I could describe these conceptions, could impress upon paper all that is living so full and warm within me, that it might be the mirror of my soul, as my soul is the mirror of the infinite God! O my friend — but it is too much for my strength — I sink under the weight of the splendour of these visions!

A wonderful serenity has taken possession of my entire soul, like these sweet mornings of spring which I enjoy with my whole heart. I am alone, and feel the charm of existence in this spot, which was created for the bliss of souls like mine. I am so happy, my dear friend, so absorbed in the exquisite sense of mere tranquil existence, that I neglect my talents. I should be incapable of drawing a single stroke at the present moment; and yet I feel that I never was a greater artist than now. When, while the lovely valley teems with vapour around me, and the meridian sun strikes the upper surface of the impenetrable foliage of my trees, and but a few stray gleams steal into the inner sanctuary, I throw myself down among the tall grass by the trickling stream; and, as I lie close to the earth, a thousand unknown plants are noticed by me: when I hear the buzz of the little world among the stalks, and grow familiar with the countless indescribable forms of the insects and flies, then I feel the presence of the Almighty, who formed us in his own image, and the breath of that universal love which bears and sustains us, as it floats around us in an eternity of bliss; and then, my friend, when darkness overspreads my eyes, and heaven and earth seem to dwell in my soul and absorb its power, like the form of a beloved mistress, then I often think with longing, Oh, would I could describe these conceptions, could impress upon paper all that is living so full and warm within me, that it might be the mirror of my soul, as my soul is the mirror of the infinite God!

O my friend — but it is too much for my strength — I sink under the weight of the splendour of these visions! A wonderful serenity has taken possession of my entire soul, like these sweet mornings of spring which I enjoy with my whole heart. I am alone, and feel the charm of existence in this spot, which was created for the bliss of souls like mine. I am so happy, my dear friend, so absorbed in the exquisite sense of mere tranquil existence, that I neglect my talents. I should be incapable of drawing a single stroke at the present moment; and yet I feel that I never was a greater artist than now. When, while the lovely valley teems with vapour around me, and the meridian sun strikes the upper surface of the impenetrable foliage of my trees, and but a few stray gleams steal into the inner sanctuary, I throw myself down among the tall grass by the trickling stream; and, as I lie close to the earth, a thousand unknown plants are noticed by me: when I hear the buzz of the little world among the stalks, and grow familiar with the countless indescribable forms of the insects and flies, then I feel the presence of the Almighty, who formed us in his own image, and the breath of that universal love which bears and sustains us, as it floats around us in an eternity of bliss; and then, my friend, when darkness overspreads my eyes, and heaven and earth seem to dwell in my soul and absorb its power, like the form of a beloved mistress, then I often think with longing, Oh, would I could describe these conceptions, could impress upon paper all that is living so full and warm within me, that it might be the mirror of my soul, as my soul is the mirror of the infinite God! O my friend — but it is too much for my strength — I sink under the weight of the splendour of these visions! A wonderful serenity has taken possession of my entire soul, like these sweet mornings of spring which I enjoy with my whole heart. I am alone, and feel the charm of existence in this spot, which was created for the bliss of souls

The Black Sand Beaches of New Zealand

Video

Dropcap letters are beautiful. Libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur. Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem. Quid interest, nisi quod ego res notas notis verbis appello, illi nomina nova quaerunt, quibus idem dicant? Est autem a te semper dictum nec gaudere quemquam nisi propter corpus nec dolere. Quid enim necesse est, tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere?

“You must not lose faith in humanity. Humanity is like an ocean; if a few drops of the ocean are dirty, the ocean does not become dirty.”
Mahatma Gandhi

Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. Ad corpus diceres pertinere-, sed ea, quae dixi, ad corpusne refers? Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. Apud ceteros autem philosophos, qui quaesivit aliquid, tacet; An me, inquam, nisi te audire vellem, censes haec dicturum fuisse? Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus. Sed non sunt in eo genere tantae commoditates corporis tamque productae temporibus tamque multae. Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret.

Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. An eum discere ea mavis, quae cum plane perdidiceriti nihil sciat? Sed tamen enitar et, si minus multa mihi occurrent, non fugiam ista popularia. Nonne videmus quanta perturbatio rerum omnium consequatur, quanta confusio? Quo tandem modo? Qui enim voluptatem ipsam contemnunt, iis licet dicere se acupenserem maenae non anteponere. Igitur neque stultorum quisquam beatus neque sapientium non beatus. Solum praeterea formosum, solum liberum, solum civem, stultost; Sed tu, ut dignum est tua erga me et philosophiam voluntate ab adolescentulo suscepta, fac ut Metrodori tueare liberos.

A Dreamy Forest Walk

Video

Forest are mystic and beautiful and I think they are also super exciting to visit in winter. Especially the changing seasons are fascinating to watch. I included this video from Vimeo showing a beautiful forest clip.

I included the video wrapping it inside an extra div container with the CSS class of „wide-content“. This way the video can be seen even wider with a maximum with of 1115px on bigger screens. To show the little video tag on the front page, just mark your video posts as „Video“ in the Format box of your post admin area.

Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; Nec vero audiendus Hieronymus, cui summum bonum est idem, quod vos interdum vel potius nimium saepe dicitis, nihil dolere. Immo sit sane nihil melius, inquam-nondum enim id quaero-, num propterea idem voluptas est, quod, ut ita dicam, indolentia? Sin ea non neglegemus neque tamen ad finem summi boni referemus, non multum ab Erilli levitate aberrabimus. Sed tamen intellego quid velit. Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Serpere anguiculos, nare anaticulas, evolare merulas, cornibus uti videmus boves, nepas aculeis. Quae contraria sunt his, malane?

A Calm Day is a Relaxing Day

Nihil minus, contraque illa hereditate dives ob eamque rem laetus. Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam. Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Minime vero probatur huic disciplinae, de qua loquor, aut iustitiam aut amicitiam propter utilitates adscisci aut probari. Earum etiam rerum, quas terra gignit, educatio quaedam et perfectio est non dissimilis animantium. Nec enim ignoras his istud honestum non summum modo, sed etiam, ut tu vis, solum bonum videri. Nonne videmus quanta perturbatio rerum omnium consequatur, quanta confusio? Scisse enim te quis coarguere possit? Universa enim illorum ratione cum tota vestra confligendum puto. Septem autem illi non suo, sed populorum suffragio omnium nominati sunt.

Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Num igitur dubium est, quin, si in re ipsa nihil peccatur a superioribus, verbis illi commodius utantur? De quibus etsi a Chrysippo maxime est elaboratum, tamen a Zenone minus multo quam ab antiquis; Faceres tu quidem, Torquate, haec omnia; Serpere anguiculos, nare anaticulas, evolare merulas, cornibus uti videmus boves, nepas aculeis. Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Ne vitationem quidem doloris ipsam per se quisquam in rebus expetendis putavit, nisi etiam evitare posset. Voluptatem cum summum bonum diceret, primum in eo ipso parum vidit, deinde hoc quoque alienum;

Experiamur igitur, inquit, etsi habet haec Stoicorum ratio difficilius quiddam et obscurius. Infinitio ipsa, quam apeirian vocant, tota ab illo est, tum innumerabiles mundi, qui et oriantur et intereant cotidie. Vobis autem, quibus nihil est aliud propositum nisi rectum atque honestum, unde officii, unde agendi principlum nascatur non reperietis. Atque haec contra Aristippum, qui eam voluptatem non modo summam, sed solam etiam ducit, quam omnes unam appellamus voluptatem. Polemoni et iam ante Aristoteli ea prima visa sunt, quae paulo ante dixi. Nam quibus rebus efficiuntur voluptates, eae non sunt in potestate sapientis. Ita graviter et severe voluptatem secrevit a bono. Partim cursu et peragratione laetantur, congregatione aliae coetum quodam modo civitatis imitantur; Vide, ne magis, inquam, tuum fuerit, cum re idem tibi, quod mihi, videretur, non nova te rebus nomina inponere.

Facit igitur Lucius noster prudenter, qui audire de summo bono potissimum velit; Deinde disputat, quod cuiusque generis animantium statui deceat extremum. Ex quo intellegitur officium medium quiddam esse, quod neque in bonis ponatur neque in contrariis. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Et summatim quidem haec erant de corpore animoque dicenda, quibus quasi informatum est quid hominis natura postulet. Eaedem res maneant alio modo. Cum autem in quo sapienter dicimus, id a primo rectissime dicitur. Ut ad minora veniam, mathematici, poëtae, musici, medici denique ex hac tamquam omnium artificum officina profecti sunt. Quam multa vitiosa! summum enim bonum et malum vagiens puer utra voluptate diiudicabit, stante an movente? Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Hoc ille tuus non vult omnibusque ex rebus voluptatem quasi mercedem exigit. Sed tamen enitar et, si minus multa mihi occurrent, non fugiam ista popularia. Nihil acciderat ei, quod nollet, nisi quod anulum, quo delectabatur, in mari abiecerat.

Stunning Nature Timelapse

Video

Vimeo has a lot of beautiful nature videos, especially the timelapse videos are so fascinating to me. Mauris blandit aliquet elit, eget tincidunt nibh pulvinar a. Vivamus suscipit tortor eget felis porttitor volutpat. Donec sollicitudin molestie malesuada. Vestibulum ac diam sit amet quam vehicula elementum sed sit amet dui. Vivamus magna justo, lacinia eget consectetur sed, convallis at tellus. Cras ultricies ligula sed magna dictum porta. Curabitur non nulla sit amet nisl tempus convallis quis ac lectus. Vivamus suscipit tortor eget felis porttitor volutpat. Nulla quis lorem ut libero malesuada feugiat. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Donec sollicitudin molestie malesuada. Nulla porttitor accumsan tincidunt. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Donec velit neque, auctor sit amet aliquam vel, ullamcorper sit amet ligula. Sed porttitor lectus nibh.

Curabitur arcu erat, accumsan id imperdiet et, porttitor at sem. Sed porttitor lectus nibh. Sed porttitor lectus nibh. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Donec velit neque, auctor sit amet aliquam vel, ullamcorper sit amet ligula. Donec rutrum congue leo eget malesuada. Vivamus magna justo, lacinia eget consectetur sed, convallis at tellus. Quisque velit nisi, pretium ut lacinia in, elementum id enim. Nulla porttitor accumsan tincidunt. Praesent sapien massa, convallis a pellentesque nec, egestas non nisi. Proin eget tortor risus. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Donec velit neque, auctor sit amet aliquam vel, ullamcorper sit amet ligula. Curabitur arcu erat, accumsan id imperdiet et, porttitor at sem. Curabitur arcu erat, accumsan id imperdiet et, porttitor at sem. Donec rutrum congue leo eget malesuada.